گزارش کارشناسی «درآمدی بر نقش و کارکرد فناوری‌های نوظهور در نظام تأمین‌اجتماعی همگانی» منتشر شد.

به گزارش روابط عمومی موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی، سازمان تأمین اجتماعی به عنوان اصلی ترین و بزرگ ترین متولی بیمه های اجتماعی کشور بالغ بر 70 درصد بیمه شدگان اجتماعی و مستمری بگیران ایران را تحت پوشش خود دارد و مابقی بیمه شدگان و مستمری بگیران بین حدود 21 سازمان و صندوق بیمه گر اجتماعی تقسیم شده اند. این سازمان همواره در عرصۀ ورود به مباحث نظری زیست بوم علم و فناوری رفاه و تأمین اجتماعی پیشگام بوده است و در این میان، مؤسسۀ عالی پژوهش تأمین اجتماعی نقش بسزایی در برقراری پیوند میان صاحب نظران و کارشناسان سازمانی و غیرسازمانی ایفا کرده
است.
برای متعاقب ابلاغ سیاست های کلی تأمین اجتماعی و در پی آن، طرح ایدۀ » «سین تک» مفهوم سازی نقش آفرینی فناوری های نوظهور و نوین در نظام تأمین اجتماعی همگانی و لایه های امدادی، حمایتی و بیمه ای نظام چندلایه تأمین اجتماعی، مؤسسۀ عالی پژوهش تأمین اجتماعی به برگزاری سلسله نشست هایی تحت عنوان «نقش فناوری های تأمین اجتماعی و بیمه های اجتماعی در تحقق سیاست های کلی تأمین اجتماعی» اقدام کرد. در این نشست ها که به صورت (تلفیقی حضوری و مجازی) در قالب وبینار هایی با حضور و سخنرانی تعدادی از صاحب نظران وکارشناسان این حوزۀ برگزار شد، به ابعاد مختلف موضوع پرداخته شد و نقش ها و کارکرد های مختلف و متنوع فناوری های نوظهور در حوزۀ رفاه و تأمین اجتماعی تشریح شد و آخرین یافته های علمی و نظری دنیا و نیز تجارب موفق و ایده های نوآورانه و خالقانۀ همکاران سازمان
تأمین اجتماعی و فعالان و صاحب نظران حوزۀ رفاه و تأمین اجتماعی و علم و فناوری مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.
مجموعۀ حاضر گزارشی است که از سوی نگارنده در اولین وبینار به صورت پاورپوینت ارائه شد و به ایده پردازی اولیۀ مفهوم  «سین تک» می پردازد. در این گزارش ابتدا کلیاتی در موضوعات تأمین اجتماعی و فناوری ارائه شد و سپس به آسیب شناسی اقدامات، طرح ها و برنامه های رفاهی طی چند روز اخیر پرداخته شده و در نهایت ضرورت ها و الزامات بهره گیری از فناوری های نوظهور در تأمین اجتماعی حال و آینده تبیین و در ادامه تعریف عملیاتی مفهوم سین تک ارائه و چرایی، چیستی و چگونگی تحقق ایدۀ مزبور و دستاورد ها و نتایج مورد انتظار آن به بحث گذاشته شده است.
امید است تا این گزارش مقدماتی بتواند مورد استفادۀ فعالان و صاحب نظران عرصۀ رفاه و تأمین اجتماعی قرار گیرد و گامی هرچند کوچک در جهت پیشبرد گفتمان سیاست اجتماعی و رفاه اجتماعی باشد.